دویست و پنجاه حَمَلَ نِسَاءَهُ ص عَلَى أَحْلَاسِ أَقْتَابِ الْجِمَالِ بِغَيْرِ وِطَاءٍ مُكَشَّفَاتِ الْوُجُوهِ بَيْنَ الْأَعْدَاءِ وَ هُنَّ وَدَائِعُ الْأَنْبِيَاءِ وَ سَاقُوهُنَّ كَمَا يُسَاقُ سَبْيُ التُّرْكِ وَ الرُّومِ فِي أَشَدِّ الْمَصَائِبِ وَ الْهُمُوم‏ بانوان حرم را سوار بر شترانى كرد كه تنها پاره گليمى به پشتشان انداخته شده بود، و داراى محمل و سايبان نبودند، صورت‌هايشان باز بود با اينكه آنها امانت‌‏هاى پيامبران بودند؛ آنان را راندند همچون راندن اسيران ترك و روم که در سخت‌‏ترين وضع و

دویست و پنجاه و چهار ۱- یکی از مواردی که در گفتگوهای تشکل‌های دانشجویی دیده می‌شود این است که تنها تریبون برای حرف‌های سیاسی است نه کلان‌پروژه‌های علمی تعریف شده؛ مثلاً دانشجویان فلان تشکل بگویند که ما برای خودمان پروژه تعریف کرده‌ایم که نظام مدیریت کلان کشور در شرایط تحریمی را بازنگری کنیم و بحث دربارهٔ نقش اتاق بازرگانی در شرایط تحریمی و سیاسی فعلی داشته باشند و این برای نمونه بود. تا دلتان بخواهد صحبت‌های سیاسی بی‌سر و ته که دوزار ارزشی ندارند.۲- شاید بتوان گفت که چون دانشجوی نخبه اصطلاحی د

«إنَّ اللّهَ تَعالى نَصَبَ فِي السَّماءِ السّابِعَةِ مَلَكا يُقالُ لَهُ الدّاعي. فَإِذا دَخَلَ شَهرُ رَجَبٍ يُنادي ذلِكَ المَلَكُ كُلَّ لَيلَةٍ مِنهُ إلَى الصَّباحِ: طوبى لِلذّاكِرينَ! طوبى لِلطّائِعينَ! و يَقولُ اللّهُ تَعالى: أنا جَليسُ مَن جالَسَني، ومُطيعُ مَن أطاعَني، وغافِرُ مَنِ استَغفَرَني، الشَّهرُ شَهری، وَ العَبدُ عَبدي، وَ الرَّحمَةُ رَحمَتي، فَمَن دَعاني في هذَا الشَّهرِ أجَبتُهُ، و مَن سَأَلَني أعطَيتُهُ، و مَنِ استَهداني هَدَيتُهُ، و جَعَلتُ

هرچندوقت‌یک‌بار می‌آییم یک‌سری به اینجا می‌زنیم و یک تنفس مصنوعی به این زنده به حیات نباتی می‌دهیم و ایضاً سر می‌زنیم تا ببینیم کسی ملاقات اینجا آمده و فاتحه‌ای فرستاده یا نه.دنیا هم عجیب است... روزگاری بلاگفا و امثال بلاگفا محل رفت و آمد افراد بودند و چنان شلوغ و درهم و برهم که بیا و ببین که آن را هم ما دیدیم، حوالی ۱۳-۱۴ سال پیش و الان هم که معرف حضورتان هست؛ خیلی‌ها اصلاً نمی‌دانند اینجا کجاست و چیست!خداوند بر همهٔ ما رحم کندشب چهارم رجب الأصم ۱۴۴۷ ه.قپی‌نوشت: دستی هم به سر و روی پروفایل مدیر